[Verse 1]
          D                    A7
Eelke en Etsje dat waren twee mensen
            A7             D
heel doodgewoon net as de rest.
                 D                        G
Se wúden graag trouwe mar se hadden gien woaning
               D       A7        D
en daaran hat Etsje geweldig de pest.
            D                  A7
Mar op een dag, toen su ut mar weze
               A7                      D
se kochten een arkje ut was wel niet groat.
             D                   G
Mar ach wat geeft ut se waren gelukkig
                     D      A7          D
En nou leit der die ark bij ons in de sloot.


[Chorus]
                 D
En we hewwe een woanskip
                  A7
en ut leit an de Singel
                A7
en we hewwe een Arkje
              D
't is ons ideaal.
                   D
En komme jim noch ris
               G
bij ons an de Singel
                A7
kom dan in ons woanskip
            D
gerust allemaal.


[Verse 2]
            D                  A7
Mar op een keer sei plotseling Etsje:
             A7                      D
"Kiek noe ris Eelke hoe dat noe weer komt,
                  D                        G
Ik sit hier otverdorie met de fúten in 't wetter
             D          A7          D
der sit een gat as een fuust in de romp."
               D                           A7
Ut water dat steef snel en de meubels die dreven
                A7                        D
de kans op verdrinken die was toen heel groat.
               D                 G
Want gien van beiden konden se swemme
               D        A7         D
se dreven de deur út op een tafelspoat.


[Chorus]
                 D
En we hewwe een woanskip
                  A7
en ut leit an de Singel
                A7
en we hewwe een Arkje
              D
't is ons ideaal.
                   D
En komme jim noch ris
               G
bij ons an de Singel
                A7
kom dan in ons woanskip
            D
gerust allemaal.


[Verse 3]
                 D                     A7
Se trokken die skuit toen vlug naar de helling
                 A7                D
daar stopten se heel vakkundig ut lek.
               D                    G
En Etsje ging toen de meubels weer poetsen
                  D          A7           D
Ut Pluus van de clubkes zag blauw van de drek.
                D                  A7
Se leiden niet lang bij ons an de Singel
                    A7                    D
toen kwawm er een pliesje so één met een pet
           D                        G
hij sei: "Jimme mutte hier futweze mensen
               D           A7          D
jim hewwe de stad met jim woanskip besmet.


[Chorus]
                 D
En we hewwe een woanskip
                  A7
en ut leit an de Singel
                A7
en we hewwe een Arkje
              D
't is ons ideaal.
                   D
En komme jim noch ris
               G
bij ons an de Singel
                A7
kom dan in ons woanskip
            D
gerust allemaal.


[Verse 4]
               D                     A7
Se hewwe die skuit naar de Potmar getrokken
          A7                          D
We protesteerden mar ut gaf ons gien biet.
              D                            G
Want weet je waarom, ut is Jan met de pet maar,
              D            A7          D
die mutte su hewwe en de groaten júst niet.


[Chorus]
                 D
En we hewwe een woanskip
                  A7
en ut leit an de Singel
                A7
en we hewwe een Arkje
              D
't is ons ideaal.
                   D
En komme jim noch ris
               G
bij ons an de Singel
                A7
kom dan in ons woanskip
            D
gerust allemaal.